Szkoła Podstawowa Specjalna nr 24 w Płocku

Aktualności

 Kanał nowości
  • Nie znaleźliśmy żadnych nowych postów

Język obcy w szkole specjalnej.

Język obcy w szkole specjalnej.
Marzec 31
05:40 2019

Nauka języka obcego nowożytnego w szkole specjalnej to nie lada wyzwanie.  Zachęcamy do zapoznania się artykułem,  w którym autorka  pokrótce  wyjaśnia jak radzić sobie tym z wyzwaniem i że kluczem do sukcesu w pracy dydaktycznej nauczyciela jest obserwacja uczniów, indywidualizacja i dobre zarządzanie klasą.

Nauka języka obcego ucznia niepełnosprawnego intelektualnie w stopniu lekkim.

Nauczanie języka obcego dzieci niepełnosprawnych intelektualnie w stopniu lekkim jest trudne, nie każdy nauczyciel będzie umiał sprostać takiemu wyzwaniu, dlatego musi być podporządkowane metodom pracy wyznaczonym przez pedagogikę specjalną. Pomimo, iż obowiązuje ta sama podstawa programowa dla uczniów w normie intelektualnej i dla uczniów z lekkim upośledzeniem, to wymagania edukacyjne są zróżnicowane. Przede wszystkim dlatego, że dzieci te uczą się wolniej, a  zapamiętywanie obcojęzycznych słówek zabiera im więcej czasu i wymaga od nich większego nakładu pracy.

Wśród uczniów niepełnosprawnych intelektualnie w stopniu lekkim możemy zauważyć zarówno dzieci zrównoważone, jak i charakteryzujące się nadmierną pobudliwością, dzieci bardzo aktywne, towarzyskie, łatwo nawiązujące kontakty z innymi, umiejące dbać o swoje sprawy i zaspokajać swoje potrzeby, jak i społecznie bierne, unikające kontaktów społecznych, mające trudności w zaspokajaniu swoich potrzeb.
Bywa, iż w związku z deficytami w sferze poznawczej, które  nie pozwalają na prawidłową samoocenę,  dzieci niepełnosprawne intelektualnie w stopniu lekkim mogą spostrzegać siebie bardziej pozytywnie pod każdym względem i wysoko oceniać swoje możliwości.

W nauczaniu języka obcego ucznia niepełnosprawnego intelektualnie w stopniu lekkim należy przede wszystkim uwzględnić specyfikę jego procesów poznawczych. Spostrzeganie w tej grupie uczniów jest niedokładne, przebiega w zwolnionym tempie, a jego zakres jest zawężony. Dlatego też materiały wizualne, na których pracują uczniowie, powinny być jednoznaczne i z niewielką liczbą  szczegółów, żeby w sposób jasny i konkretny przywoływały skojarzenia ze słownictwem lub sytuacją komunikacyjną.

Uwagę uczniów z lekkim upośledzeniem cechuje mniejsza stałość, co oznacza,  że trudniej  jest im skupić się i utrzymać tę uwagę przez dłuższy czas na jednym przedmiocie, łatwo się ona rozprasza, przenosi na inne przedmioty, co znacznie utrudnia przyswajanie materiału dydaktycznego.

Pamięć logiczna, zarówno krótkotrwała, jak i trwała jest słabsza, stąd uczniowie mogą przejawiać trudności w zapamiętywaniu treści powiązanych logicznie. Objawia się to w praktyce nauczania języka obcego trudnościami w stosowaniu reguł gramatycznych, które nie są trwale zapamiętane. W tej sytuacji należy często powtarzać  te same treści gramatyczne, sprzyjając ich utrwaleniu i tworząc w ten sposób spiralny program nauczania treści.

Myślenie u osób z niepełnosprawnością intelektualną różni się od myślenia osób w normie. Najbardziej typową i charakterystyczną cechą upośledzenia umysłowego jest trudność w tworzeniu  pojęć i myśleniu opartym na pojęciach, gdyż upośledzone  jest myślenie abstrakcyjne. Stąd w nauczaniu języka obcego należy dawać uczniom zestaw prostych wyrażeń do zapamiętania, powtórzenia i odtworzenia odpowiednio do sytuacji. Swobodna wypowiedź, która może sprawiać problemy także uczniom w normie intelektualnej, uczniom z niepełnosprawnością intelektualną bardzo często przysparza dużo więcej trudu i bywa w niektórych przypadkach nieosiągalna.

Dobrą zasadą, którą warto byłoby wprowadzić na zajęciach edukacyjnych z języka obcego jest przekazywanie materiału w sposób jak najbardziej przystępny, a więc  poprzez: obraz, kolor i bezpośrednie doświadczenie. W trakcie zajęć dobrze jest wykorzystywać pomoce audiowizualne, takie jak: obrazki, plakaty, rysunki, filmy. Doskonałym rozwiązaniem dla dzieci, zwłaszcza  w młodszym wieku szkolnym jest nauczanie przez zabawę połączoną ze wspólnym śpiewaniem obcojęzycznych piosenek, nauką wierszyków i wyliczanek, kolorowaniem rysunków czy  rozwiązywaniem zagadek. Nieodzowne w pracy z uczniem niepełnosprawnym intelektualnie w stopniu lekkim jest opracowanie zindywidualizowanych materiałów pozwalających uczniowi na wielostronne przyswajanie treści edukacyjnych w sposób interesujący i dostosowany do jego możliwości, a także ułatwianie dziecku wykonanie zadania i opanowanie danej umiejętności poprzez dzielenie jej na etapy.

Nauka języka obcego ucznia niepełnosprawnego w stopniu lekkim wymaga przede wszystkim zrozumienia jego problemów i trudności, aby móc znaleźć takie narzędzia pracy, które pozwolą nam ułatwić mu pokonanie jego trudności. Praca z takim uczniem uczy szacunku do jego wysiłku i dostrzegania nawet najmniejszych sukcesów.

mgr Monika Lewandowska


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /wp-content/themes/legatus-theme/includes/single/post-tags.php on line 5
Share

Podobne artykuły

Znajdź nas na Facebook

Archiwa

Kategorie

Lipiec 2019
P W Ś C P S N
« Cze    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031